Zapraszamy na wernisaż wystawy Pauliny Kowalczyk w Miejscu X.
wernisaż: 03 października o 18.00
wystawa trwa od 03-09 października
„Dziura w niebie”
Rzuciłam kamieniem w jezioro. Gładka tafla wody pokryła się niezliczonymi pierścieniami. Pulsowały rytmicznie, hipnotyzując patrzącego, a potem ruch ustał. Niby wszystko wyglądało
jak wcześniej, przed uderzeniem kamienia, ale nic już nie było takie samo. Moment w którym kamień zderzył się z powierzchnią wody, zmienił porządek rzeczy. Cisza, została zakłócona
brutalnym dźwiękiem ścierającego się z taflą kamienia. Struktura wody uległa transformacji. Rozdygotane okręgi odbijały się teraz w źrenicach zbrodniarza, który zakłócił spokój, a kamień pochłonęła otchłań. Wszystko powtarzało się w nieskończonym zwielokrotnieniu – rzut kamieniem, zakłócenie gładkości wody, pochłanianie. Granice ulegały zatarciu, aż w końcu stałam się wodą, a potem kamieniem, a kamień mną i wodą, a woda mną i kamieniem.
[Paulina Kowalczyk]
Rzuciłam kamieniem w jezioro. Gładka tafla wody pokryła się niezliczonymi pierścieniami. Pulsowały rytmicznie, hipnotyzując patrzącego, a potem ruch ustał. Niby wszystko wyglądało
jak wcześniej, przed uderzeniem kamienia, ale nic już nie było takie samo. Moment w którym kamień zderzył się z powierzchnią wody, zmienił porządek rzeczy. Cisza, została zakłócona
brutalnym dźwiękiem ścierającego się z taflą kamienia. Struktura wody uległa transformacji. Rozdygotane okręgi odbijały się teraz w źrenicach zbrodniarza, który zakłócił spokój, a kamień pochłonęła otchłań. Wszystko powtarzało się w nieskończonym zwielokrotnieniu – rzut kamieniem, zakłócenie gładkości wody, pochłanianie. Granice ulegały zatarciu, aż w końcu stałam się wodą, a potem kamieniem, a kamień mną i wodą, a woda mną i kamieniem.
[Paulina Kowalczyk]
„Dziura w niebie” Pauliny Kowalczyk to opowieść o zakłóceniu ciszy i o kręgach, które rozchodzą się w nieskończoność. Artystka zaprasza do zanurzenia się w wodzie – w przestrzeni, gdzie chaos powierzchni staje się bezruchem, a spokój kryje w sobie niebezpieczeństwo. Jej prace przypominają kruchość tafli wody: delikatne, a zarazem ciężkie, trwają pomiędzy ruchem a zatrzymaniem. To wizualne labirynty, które pulsują jak fale – prowadzą do zagubienia, ale też do odnalezienia siebie w ciszy.
[Stefania M. Jankowiak]
[Stefania M. Jankowiak]
Kuratorka wystawy: Stefania M. Jankowiak
Oprawa graficzna: Stefania M. Jankowiak
Fotografie: Paulina Kowalczyk
Oprawa graficzna: Stefania M. Jankowiak
Fotografie: Paulina Kowalczyk
Paulina Kowalczyk
Jestem absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie UAP) oraz filologii angielskiej. W 2005 r. obroniłam z wyróżnieniem dyplom z grafiki warsztatowej i malarstwa, a w 2024 r., również z wyróżnieniem, doktorat na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej. Działam głównie w obszarze malarstwa i rysunku, ale interesują mnie także działania intermedialne. W swoich realizacjach uwzględniam aspekt site-specific oraz in situ. Moje zainteresowania naukowe obejmują relacje sztuki, miejsca i odbiorcy oraz niekonwencjonalne przestrzenie wystawiennicze. Uczestniczyłam w ponad 100 wystawach zbiorowych i 34 indywidualnych w kraju i zagranicą. Swoje prace pokazywałam m.in. we Włoszech, Francji, w Niemczech, Austrii, Czechach, Japonii. Moje prace znajdują się m.in. w kolekcjach Galerii MBWA w Lesznie, Galerii Alphacentauri w Parmie, Stadtmuseum w St Polten, Galerii 33 w Ostrowie Wlkp., Muzeum Sztuki Współczesnej w Osace. Obecnie pracuję na stanowisku adiunkta na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej. Współpracuję także z Galerią MBWA w Lesznie.
Jestem absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie UAP) oraz filologii angielskiej. W 2005 r. obroniłam z wyróżnieniem dyplom z grafiki warsztatowej i malarstwa, a w 2024 r., również z wyróżnieniem, doktorat na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej. Działam głównie w obszarze malarstwa i rysunku, ale interesują mnie także działania intermedialne. W swoich realizacjach uwzględniam aspekt site-specific oraz in situ. Moje zainteresowania naukowe obejmują relacje sztuki, miejsca i odbiorcy oraz niekonwencjonalne przestrzenie wystawiennicze. Uczestniczyłam w ponad 100 wystawach zbiorowych i 34 indywidualnych w kraju i zagranicą. Swoje prace pokazywałam m.in. we Włoszech, Francji, w Niemczech, Austrii, Czechach, Japonii. Moje prace znajdują się m.in. w kolekcjach Galerii MBWA w Lesznie, Galerii Alphacentauri w Parmie, Stadtmuseum w St Polten, Galerii 33 w Ostrowie Wlkp., Muzeum Sztuki Współczesnej w Osace. Obecnie pracuję na stanowisku adiunkta na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej. Współpracuję także z Galerią MBWA w Lesznie.
Interesuje mnie oscylowanie między biegunami:
Światłem – ciemnością
Entropią – negentropią
Płaszczyzną – przestrzenią
Ciszą – dźwiękiem
Redukcją/ kurczeniem – rozciąganiem
Ruchem – bezruchem
Światłem – ciemnością
Entropią – negentropią
Płaszczyzną – przestrzenią
Ciszą – dźwiękiem
Redukcją/ kurczeniem – rozciąganiem
Ruchem – bezruchem
Inspiruje mnie to, co się wydarza na styku zdarzeń, nieuchwytność. Moje realizacje dotykają procesualności i transformacji. Każda praca jest amalgamatem doświadczeń, przeczuć i niewiadomej. Przerzucam mosty między wątkami. Jedna praca staje się punktem wyjścia dla drugiej.
———
Wystawa jest realizowana dzięki wsparciu z budżetu Miasta Opole.